شماره ۹۰ - دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبد

دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبد
دمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد ۱

هرکه او دیده بود چهره و بالای ترا
کی ز ایزد بدعا روضه و طوبی طلبد ۲

در جهان ذرّه از خال رخت خالی نیست
کاو نه دیدار تو در جنّت اعلی طلبد ۳

ما بدنیا طلبیدیم و بدیدیم عیان
زاهد گمشده آنرا که آنرا که بعقبی طلبد ۴

معنی و صورت ما صورت معنی و دلست
چندا آنکه چنین صورت و معنی طلبد ۵

جز که در مملکت فقر و فنا نتوان یافت
صوفی آنچیز که در فقر و فنا می طلبد ۶

جان من در همه ذرّات جهان یافته است
آنچه موسی ز سر طور تجلی طلبد ۷

در دوم مرتبه چون شکل الف میگردد
پس عجب نبود اگر کس الف از با طلبد ۸

مغربی دیده بدست آر پس آنگه بطلب
حسن یوسف که شنیده است که اعمی طلبد ۹