هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از زیبایی و جادویی بودن زلف یار سخن میگوید و اشاره میکند که یار با سادگی خود، گنجی را به دست دزد هندی داده است. این متن بیانگر عشق و زیبایی است و از عناصر طبیعت و استعارههای ادبی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'دزد' و 'جادو' ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد که برای گروه سنی بالاتر مناسبتر است.
شماره ۱۰ - رخسار به دست زلف جادو دادی
رخسار به دست زلف جادو دادی
بنگر سپهی را چه قدر رو دادی ۱
از سادگی خویشتن ایساده نگار
گنجی به کف دزدک هندو دادی ۲
بنگر سپهی را چه قدر رو دادی ۱
از سادگی خویشتن ایساده نگار
گنجی به کف دزدک هندو دادی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - روئی که عرق چو ژاله می روید از او
بعدی:سایر اشعار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.