هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از زیبایی و جادویی بودن زلف یار سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که یار با سادگی خود، گنجی را به دست دزد هندی داده است. این متن بیانگر عشق و زیبایی است و از عناصر طبیعت و استعاره‌های ادبی استفاده شده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'دزد' و 'جادو' ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد که برای گروه سنی بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۱۰ - رخسار به دست زلف جادو دادی

رخسار به دست زلف جادو دادی
بنگر سپهی را چه قدر رو دادی ۱

از سادگی خویشتن ایساده نگار
گنجی به کف دزدک هندو دادی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹ - روئی که عرق چو ژاله می روید از او
بعدی:سایر اشعار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.