شماره ۳۸ - زلف و رخ تو چون شب مهتاب نماید

زلف و رخ تو چون شب مهتاب نماید
خط بر رخ تو سبزه سیراب نماید ۱

بر روی تو دلها همه شد زار و نگون سار
چون پرتوی قندیل که در آب نماید ۲

گفتم که شبی چشم تو در خواب ببینم
کو بخت که در خواب چنین خواب نماید ۳

دیگر به مساجد نبرد سجده جبینم
ابروی تو گر گوشۀ محراب نماید ۴

گو شاهدی از جمله گدایان در ماست
تا بر همه کس فخر ازاین باب نماید ۵