شماره ۱۰۱ - خواهم که با تو قصه خود در میان نهم

خواهم که با تو قصه خود در میان نهم
چون بینمت ز شوق گره بر زبان نهم ۱

بر لوح جان نماند گمان و خیال و وهم
از بس که داغ درد تو بر لوح جان نهم ۲

دارم هوای آنکه شوم خاک پای تو
من کز شرف قدم به سر فرقدان نهم ۳

نقش دهان تنگ تو چون آیدم به دل
مهر نگین ختم سلیمان بدان نهم ۴

گر پسته دم زند ز دهان تو باک نیست
مغزش کنم ز غیرت و اندر دهان نهم ۵

جانا بگو که شاهدی از خادمان ماست
کآیم رخ نیاز بر آن خاندان نهم ۶