هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر عشق و ستایش معشوق است. شاعر با توصیف زیبایی‌های معشوق، مانند موهای عنبرین و رخسار نورانی، احساسات عمیق خود را ابراز می‌کند. همچنین، او از درد فراق و آرزوی وصال سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او رحم کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۵۹ - دست ما کی رسد به بالایت

دست ما کی رسد به بالایت
خیز تا سر نهیم بر پایت ۱

بعد ازین تا که زندگی باشد
سر ما و آستان سودایت ۲

ور نیابیم کام دل از تو
جان ببازیم در تمنّایت ۳

وه که روزم چه تیره می دارد
عنبرین زلف یاسمن سایت ۴

در همه باغ و بوستان گشتم
نیست سروی به قدّ و بالایت ۵

وه که خورشید را خجل کرده ست
نور رخسار عالم آرایت ۶

ای بسا دل که داده ست به باد
آن سر زلف باد پیمایت ۷

وی بسا جان که آمده ست بر لب
در هوای لب شکرخایت ۸

شب و روزم اسیر غم دارند
زلف رعنا و روی زیبایت ۹

غمزه ات تیر می زند در چشم
دیده مستغرق تماشایت ۱۰

مردمی کن بیابه نزد جلال
تا کند در دو چشم خود جایت ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۸ - ماییم و غم عشق و سر کوی ملامت
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - از دوست به دشمن نتوان کرد شکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.