هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که در آن شاعر از درد عشق، آرزوهای برآوردهنشده، و صبر در برابر رنجها سخن میگوید. او از معشوق خود با عباراتی مانند "صیاد دل" و "انیس جاوندان" یاد میکند و به زندگی روزمره و گذشت زمان نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۱۶۴ - عشق داد از درد او هر لحظه پیغام دگر
عشق داد از درد او هر لحظه پیغام دگر
عمر گر باقی ست میگیریم سرانجام دگر ۱
تا سر زلف تو پرچین است ای صیاد دل
حاش لله گر بگیرم حلقه دام دگر ۲
ای انیس جاودان من زبانم لال باد
غیر نامت گر برانم بر زبان نام دگر ۳
چون توام دادی در اول ساقیا جامی چنان
آرزو دارم که گیرم از کفت جام دگر ۴
صبح روشن گشت و ما را مطلبی حاصل نشد
با غمت امروز میسازیم تا شام دگر ۵
روزها بگذشت بر قصاب و درددل نکرد
میگذارم شکوه آن را به ایام دگر ۶
عمر گر باقی ست میگیریم سرانجام دگر ۱
تا سر زلف تو پرچین است ای صیاد دل
حاش لله گر بگیرم حلقه دام دگر ۲
ای انیس جاودان من زبانم لال باد
غیر نامت گر برانم بر زبان نام دگر ۳
چون توام دادی در اول ساقیا جامی چنان
آرزو دارم که گیرم از کفت جام دگر ۴
صبح روشن گشت و ما را مطلبی حاصل نشد
با غمت امروز میسازیم تا شام دگر ۵
روزها بگذشت بر قصاب و درددل نکرد
میگذارم شکوه آن را به ایام دگر ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - شد مرا تا دل ز عکسی روی آن جانانه پر
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - آب شد دل دست و پا از من نمیآید دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
