غزل ۳۷۷ - می نشاط نه جام جهان نما دارد

می نشاط نه جام جهان نما دارد
که کیمیای طرب کاسه ی گدا دارد ۱

به راه شوق چو پرگار پایم از جا رفت
اگر بگردم بر گرد خویش جا دارد ۲

به کیش اهل تجرد نماز نیست درست
به مسجدی که سرانجام بوریا دارد ۳

مباش راست که در خاک و خون بود جانت
به گوش هوش نی تیر این صدا دارد ۴

مآل کار دگر روی کارها دگرست
گیاه نیل همان گونه حنا دارد ۵

در آسیای فلک هیچ رسم نوبت نیست
شکست کار همین از برای ما دارد ۶

سبیل تست اگر خون عاشقان، آبست
ور آتشست خود آتش کجا بها دارد ۷

بلای عشق جفای نصیحتش زیبا است
که خار پاخلش سوزن از قفا دارد ۸

سرشک خانه ی بی تابیم رسانده به آب
به خاک پای تو چشمم امیدها دارد ۹

خوشست با همه آمیزش اندکی پرهیز
حباب خانه ز دریا از آن جدا دارد ۱۰

علاج ناز طبیبان نمی توان کردن
وگرنه هر مرض مهلکی دوا دارد ۱۱

ز خار راه ملامت کلیم را چه غمست
که او ز آبله اخگر به زیر پا دارد ۱۲