خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از احساسات عمیق و دردهای عاطفی سخن می‌گوید. شاعر از عشق، ناامیدی، تنهایی، و رنج‌های روحی خود می‌گوید و از گذشت زمان و بی‌قراری‌های درونی خود ابراز تاسف می‌کند. تصاویری مانند هوای سیر گلشن، بال و پر رفته، خار در جگر، و شعله آه نشان‌دهنده‌ی غم و اندوه عمیق هستند.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاهی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و رنج روحی نیاز به بلوغ فکری دارند تا به درستی درک شوند.

هوای سیر گلشن مانده است و بال و پر رفته
هوسها کاش می رفتند با عمر بسر رفته

بعشق ریشه محکم کرده ناصح برنمی آید
ز سوزن بر نمی آرند خار در جگر رفته

بکوی تیره بختی چون قلم پایم بگل مانده
اثر از شعله آهم بدر همچون شرر رفته

شکیب بیقراران هم بجای خود نمی آیند
نیابی از سفر تا باز چون عضو بدر رفته

مبادا آتش سودای کس زینگونه تند افتد
زجوش گریه ام چشمیست چون ریگ ز سر رفته

نیم شرمنده یک گام همراهی ز دل هرگز
براهی گر مرا دیدست از راه دگر رفته

میان خاکساران لاف پستی می توانم زد
هوای کرسی زانو مرا از سر بدر رفته

رهم طی گشته اما نیست از منزل نشان پیدا
درین سر گشتگی مانم بزلف تا کمر رفته

بکوی تنگدستی خود زمین گیرم کلیم، اما
سرشکم بر سر دریا بتاراج گهر رفته

«کلیم کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir