شماره ۹ - توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا

توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا
منم که عشق تو هم درد و هم دواست مرا ۱

من و توئیم نگارا که مه بصورت و شکل
چو شد تمام ترا ماند و چو کاست مرا ۲

نظیر قد تو جستم بسی نداد کسی
بغیر سرو سهی زو نشان راست مرا ۳

گل جمال ترا تا حسن یک برگست
چو بلبلان ز طرب کار با نواست مرا ۴

چو شمع جمع توئی پس بگو همیشه چو شمع
بروز کشتن و شب سوختن چراست مرا ۵

بروز وصل دلم همچو بید لرزانست
ز بیم آنکه شب هجر در قفاست مرا ۶

کنون چه سود که گویند دل بدوست مده
چه دل کدام دل آخر دل از کجاست مرا ۷

اگر چه با تو بسی ماجرای عشقم هست
ولی چو روی تو بینم همه صفاست مرا ۸

تو خواه ابن یمین را بخوان و خواه بران
بهر چه رأی تو فرمان دهد رضاست مرا ۹