شماره ۲۶ - ای مرا خاک کف پای تو چون آبحیات

ای مرا خاک کف پای تو چون آبحیات
در هوای توام از آتش غم نیست نجات ۱

بر رخ همچو مهت نیل صبوحی که کشید
که مرا دیده شد از حسرت او عین فرات ۲

دایه حسن لب لعل شکر بار ترا
راستی نیک بپرورد بدان تازه نبات ۳

در نبات از لب شیرینت مگر چاشنی ایست
که بنزد همه کس تحفه شیرینست نبات ۴

سبزه خط تو داند صفت لعل لبت
خضر داند بحقیقت صفت آبحیات ۵

از چنان عارض اگر پرده ز رخ برداری
بت پرستان دگر اقرار نیارند بلات ۶

آخر ایخسرو خوبان چه گنه کرد دلم
که بخونش لب شیرین تو آورد برات ۷

تا کمان ستم ابروی تو آورد بزه
پیش تیر تو هدف وار نمودیم ثبات ۸

گر پس از ابن یمین بر سر خاکش گذری
بمشام تو رسد بوی محبت ز رفات ۹