شماره ۸۳ - هنگام نو بهار و لب جویبار و کشت

هنگام نو بهار و لب جویبار و کشت
دریاب ساقیا که تو حوری و این بهشت ۱

بر بند همچو نی کمر اندر هوای عشق
از خاک جم بزن بسر خم کلاه خشت ۲

گر جام زر کشم ز کف یار سیمتن
عیبم مکن که از ازل اینست سرنوشت ۳

جام ار ز دست دوست بود زهر و می یکیست
آنجا که وصل اوست چه محراب و چه کنشت ۴

جانها فدای دوست که رضوان بباغ خلد
طوبی براستی چو سهی سرو او نکشت ۵

در کین مشو زمهر من ایمه که کردگار
از مهر مه رخان گل ابن یمین سرشت ۶