شماره ۹۸ - بنده ئی کز چو تو شاهی بوی اعزاز رسد

بنده ئی کز چو تو شاهی بوی اعزاز رسد
بر مه و مهرش ازینمرتبه صد ناز رسد ۱

آسمان کرد بسی جهد و بجاهت نرسید
کی بدان مسند والا بتک و تاز رسد ۲

دشمنی کز ره کین با تو در آید بمصاف
از تنش طایر جانرا گه پرواز رسد ۳

عهدها کرد فلک با تو بهر وعده که داد
واندر آنست که آن وعده بانجاز رسد ۴

بود در کوره تب پیکرم از شوشه زر
که بدو ضربت پتک و برش گاز رسد ۵

کرمت پرسش من کرد و گر نه چه محل
چون منی را که بگوشم ز تو آواز رسد ۶

نرسد تا به ابد صدمت انده بدلی
که ز الطاف توأش مونس و دمساز رسد ۷

تو بمانی که بر اورنگ شهی تا گه حشر
نه همانا که نظیر تو سرافراز رسد ۸

مرغ جانم چه شود گر بپرد چون کرمت
هست ضامن که دگر باره بمن باز رسد ۹