شماره ۱۰۶ - تا سنبل تر بر سمنت جلوه گری کرد

تا سنبل تر بر سمنت جلوه گری کرد
بس غالیه سائی که نسیم سحری کرد ۱

در معرض بالای بلندت بسوی سرو
هر کس که نظر کرد ز کوته نظری کرد ۲

زد با دهنت غنچه ز خود لاف و از اینروی
در پیش ریاحینش صبا پرده دری کرد ۳

ایدل مرو اندر پی آن ترک پریوش
کایام بغم مدت عمرم سپری کرد ۴

دیوانگیی باشد اگر مردم عاقل
گویند که سر در سر سودای پری کرد ۵

واجب بود آواره شدن از وطن خویش
آنرا که طلبکاری یاری سفری کرد ۶

شد شهره بشیرین سخنی ابن یمین زان
کش طوطی جانرا لب لعلت شکری کرد ۷