هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. ابیات پر از تشبیهات و اشارات ادبی است که زیبایی و جذابیت معشوق را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.

شماره ۳۰۵ - چوگان ز مشک بر مه تابان کشیده ای

چوگان ز مشک بر مه تابان کشیده ای
مه را چو کوی در خم چوگان کشیده ای ۱

آورده ای ز شعر سیه سایبان حسن
بر فرق آفتاب در فشان کشیده ای ۲

آن خط سبز فام که خضر است نام او
خوش بر کنار چشمه ی حیوان کشیده ای ۳

هر جان و دل که یافته ای در کمند عشق
مجموع را به زلف پریشان کشیده ای ۴

دارد هوای دانه ی خال تو مرغ روح
با آنکه دام بر زبر آن کشیده ای ۵

اندر میان جان چو الف جای گیر شد
قدت که راست چون الف جان کشیده ای ۶

چون اشک عاشقانت لطیفست و آبدار
گوهر که زیر لعل بدخشان کشیده ای ۷

چشم بد از تو دور که در مصر دلبری
خط در جمال یوسف کنعان کشیده ای ۸

گفتم بر آستان تو جان کرده ام نثار
گفتی که باز زیره به کرمان کشیده ای ۹

بی یاد تو نمی زند ابن یمین دمی
در نام او چرا خط نسیان کشیده ای ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - جانا چه کرده ایم که از ما بریده ای
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - چو بلبل از سر مستی گذشتم سوی گلزاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.