هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از دیدن فردی سخن میگوید که با ارادهی بلندش حتی کمترین بندگانش را در جایگاهی بلند قرار میدهد و تماشاگاهش را به اصطبل تبدیل میکند. این متن میتواند اشارهای به قدرت، اراده و تحول داشته باشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم استعاری و تمثیلی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ١١۴ - دیدم آنکس را که باز همتش
دیدم آنکس را که باز همتش
گاه صید باز سیمین طبل ساخت ۱
کمترین بندگان درگهش
در تماشاگاه او اصطبل ساخت ۲
گاه صید باز سیمین طبل ساخت ۱
کمترین بندگان درگهش
در تماشاگاه او اصطبل ساخت ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١١٣ - دی مرا گفت محترم یاری
گوهر بعدی:شماره ١١۵ - در جهان هیچ به از عزلت و تنهائی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
