شماره ٣٣٨ - گفتند که صحبت بزرگان

گفتند که صحبت بزرگان
از رنج نیاز وا رهاند ۱

روزی دو بخدمت ایستادن
عمری بمراد دل رساند ۲

سرمایه عمر میدهد نقد
پس وعده نسیه میستاند ۳

اول همه زحمتست باری
تا چون بود آخرش که داند ۴

چون نیک و بد سپهر گردان
پیوسته بیک صفت نماند ۵

به زان نبود که مرد عاقل
چون ابن یمین اگر تواند ۶

گرد هوس جهان فانی
از دامن دل فرو نشاند ۷

پیوسته ز مصحف ارادت
جز آیت عافیت نخواند ۸

تا هست بهوش می کند نوش
جامی که قضاش میچشاند ۹