هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سعدی، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند خورشید زیر سایه زلف، قامت بلند و زیبایی‌های طبیعت، عشق و شیفتگی خود را به معشوق بیان می‌کند. او از گرفتاری در دام عشق و احساسات شدید خود سخن می‌گوید و خود را غلام معشوق می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۹۴ - خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست
طوبی غلام قد صنوبرخرام اوست ۱

آن قامتست نی به حقیقت قیامتست
زیرا که رستخیز من اندر قیام اوست ۲

بر مرگ دل خوشست در این واقعه مرا
کآب حیات در لب یاقوت فام اوست ۳

بوی بهار می‌دمدم یا نسیم صبح
باد بهشت می‌گذرد یا پیام اوست ۴

دل عشوه می‌فروخت که من مرغ زیرکم
اینک فتاده در سر زلف چو دام اوست ۵

بیچاره مانده‌ام همه روزی به دام او
و اینک فتاده‌ام به غریبی که کام اوست ۶

هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود
تا خود غلام کیست که سعدی غلام اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۳ - یار من آن که لطف خداوند یار اوست
گوهر بعدی:غزل ۹۵ - آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.