غزل ۱۶۸ - کس این کند که دل از یار خویش بردارد

کس این کند که دل از یار خویش بردارد
مگر کسی که دل از سنگ سخت تر دارد ۱

که گفت من خبری دارم از حقیقت عشق
دروغ گفت گر از خویشتن خبر دارد ۲

اگر نظر به دو عالم کند حرامش باد
که از صفای درون با یکی نظر دارد ۳

هلاک ما به بیابان عشق خواهد بود
کجاست مرد که با ما سر سفر دارد ۴

گر از مقابله شیر آید از عقب شمشیر
نه عاشقست که اندیشه از خطر دارد ۵

و گر بهشت مصور کنند عارف را
به غیر دوست نشاید که دیده بردارد ۶

از آن متاع که در پای دوستان ریزند
مرا سریست ندانم که او چه سر دارد ۷

دریغ پای که بر خاک می‌نهد معشوق
چرا نه بر سر و بر چشم ما گذر دارد ۸

عوام عیب کنندم که عاشقی همه عمر
کدام عیب که سعدی خود این هنر دارد ۹

نظر به روی تو انداختن حرامش باد
که جز تو در همه عالم کسی دگر دارد ۱۰