غزل ۱۸۹ - آه اگر دست دل من به تمنا نرسد

آه اگر دست دل من به تمنا نرسد
یا دل از چنبر عشق تو به من وانرسد ۱

غم هجران به سویت‌تر از این قسمت کن
کاین همه درد به جان من تنها نرسد ۲

سروبالای منا گر به چمن برگذری
سرو بالای تو را سرو به بالا نرسد ۳

چون تویی را چو منی در نظر آید هیهات
که قیامت رسد این رشته به هم یا نرسد ۴

ز آسمان بگذرم ار بر منت افتد نظری
ذره تا مهر نبیند به ثریا نرسد ۵

بر سر خوان لبت دست چو من درویشی
به گدایی رسد آخر چو به یغما نرسد ۶

ابر چشمانم اگر قطره چنین خواهد ریخت
بوالعجب دارم اگر سیل به دریا نرسد ۷

هجر بپسندم اگر وصل میسر نشود
خار بردارم اگر دست به خرما نرسد ۸

سعدیا کنگره وصل بلندست و هر آنک
پای بر سر ننهد دست وی آن جا نرسد ۹