هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای طبیعت و تحولات آن میپردازد. شاعر از گلهای خندان، مرغان خوشسخن، و تغییرات طبیعت صحبت میکند و به تحولات معنوی و عقلانی انسان نیز اشاره دارد. در نهایت، شاعر از عقل و فتنههای جدید سخن میگوید و به زیباییهای طبیعت و زندگی تأکید میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۱۹۱ - کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد
کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد
آخر این غوره ی نوخاسته چون حلوا شد ۱
دیگر این مرغ کی از بیضه برآمد که چنین
بلبل خوش سخن و طوطی شکرخا شد ۲
که درآموختش این لطف و بلاغت کان روز
مردم از عقل به دربرد که او دانا شد ۳
شاخکی تازه برآورد صبا بر لب جوی
چشم بر هم نزدی سرو سهی بالا شد ۴
عالم طفلی و جهل حیوانی بگذاشت
آدمی طبع و ملک خوی و پری سیما شد ۵
عقل را گفتم از این پس به سلامت بنشین
گفت خاموش که این فتنه دگر پیدا شد ۶
پر نشد چون صدف از لؤلؤ لالا دهنی
که نه از حسرت او دیده ما دریا شد ۷
سعدیا غنچه سیراب نگنجد در پوست
وقت خوش دید و بخندید و گلی رعنا شد ۸
آخر این غوره ی نوخاسته چون حلوا شد ۱
دیگر این مرغ کی از بیضه برآمد که چنین
بلبل خوش سخن و طوطی شکرخا شد ۲
که درآموختش این لطف و بلاغت کان روز
مردم از عقل به دربرد که او دانا شد ۳
شاخکی تازه برآورد صبا بر لب جوی
چشم بر هم نزدی سرو سهی بالا شد ۴
عالم طفلی و جهل حیوانی بگذاشت
آدمی طبع و ملک خوی و پری سیما شد ۵
عقل را گفتم از این پس به سلامت بنشین
گفت خاموش که این فتنه دگر پیدا شد ۶
پر نشد چون صدف از لؤلؤ لالا دهنی
که نه از حسرت او دیده ما دریا شد ۷
سعدیا غنچه سیراب نگنجد در پوست
وقت خوش دید و بخندید و گلی رعنا شد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۶۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۰ - از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد
گوهر بعدی:غزل ۱۹۲ - گر آن مراد شبی در کنار ما باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.