غزل ۲۲۶ - درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند
جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند ۱

حریف مجلس ما خود همیشه دل می‌برد
علی الخصوص که پیرایه‌ای بر او بستند ۲

کسان که در رمضان چنگ می‌شکستندی
نسیم گل بشنیدند و توبه بشکستند ۳

بساط سبزه لگدکوب شد به پای نشاط
ز بس که عارف و عامی به رقص برجستند ۴

دو دوست قدر شناسند عهد صحبت را
که مدتی ببریدند و بازپیوستند ۵

به در نمی‌رود از خانگه یکی هشیار
که پیش شحنه بگوید که صوفیان مستند ۶

یکی درخت گل اندر فضای خلوت ماست
که سروهای چمن پیش قامتش پستند ۷

اگر جهان همه دشمن شود به دولت دوست
خبر ندارم از ایشان که در جهان هستند ۸

مثال راکب دریاست حال کشته عشق
به ترک بار بگفتند و خویشتن رستند ۹

به سرو گفت کسی میوه‌ای نمی‌آری
جواب داد که آزادگان تهی دستند ۱۰

به راه عقل برفتند سعدیا بسیار
که ره به عالم دیوانگان ندانستند ۱۱