شمارهٔ ۱۰ - در مدح بونصر پارسی

قبول یافت ز هر هفت اختر آتش و آب
وجیه گشت بهر هفت کشور آتش و آب ۱

ازین چهار مصدر که آخشیجانند
قویترند همین دو مصدر آتش و آب ۲

هوا که بیند خشگ و زمین که بیند تر
چو باز گیرد از ایشان مقدر آتش و آب ۳

همان کند که شهاب و همان کند که ذنب
بدیو دوزخ و خورشید خاور آتش و آب ۴

چرا نزاید تف و چرا نکاردنم
اگر مونث هست و مذکر آتش و آب ۵

بزرگ شاخ و قوی بیخ در شود بطفیل
بطبع طفلان با شیر مادر آتش و آب ۶

شگفت و معجب و مغرور کار دارانند
بحول و قوت خویش این دو گوهر آتش و آب ۷

چو حول و قوت بونصر پارسی بینند
بطوع گویند الله اکبر آتش و آب ۸

بزرگ مرتبه صدری که بی جوار درش
ظفر نیابد بر هیچ معبر آتش و آب ۹

مجیر جانب آزاده منعمی که نگشت
بجاه و نعمت با او برابر آتش و آب ۱۰

اگر نه توشه جود و سخاوتش یابد
چگونه راجع گردد به گوهر آتش و آب ۱۱

وگرنه دامن اقبال و دولتش گیرد
چگونه ضخم شود یا شناور آتش و آب ۱۲

بچرخ همت او بر کفایتش بنمود
بشکل و هیات برج دو پیکر آتش و آب ۱۳

بعمر خویش مقطع نوشت نتواند
چنین دو پیکر و هم زین دو پیکر آتش و آب ۱۴

بزرگوارا «خدایگانا» بخشنده جهان دارا
مقدمی تو به اصل و مؤخر آتش آب ۱۵

توئی که حکم ترا رام گشت دیو و پری
توئی که امر تراشد مسخر آتش و آب ۱۶

ز عزم و حزم تو نقشی دو بسته صرصر و کوه
ز باس و رفق تو جز وی دو ابتر آتش و آب ۱۷

بجنب قدر تو پیوسته قدر نور کهن
بچشم عقل نیاید معبر آتش و آب ۱۸

برند روز ملاقات اگر خلاف کنند
ز آب و آتش تیغ تو کیفر آتش و آب ۱۹

تنور طوفان خوانم نیام تیغ ترا
کزو برآرد چون اژدها سر آتش و آب ۲۰

از اضطراب و هزیمت دمی نیاساید
نهیب یافته در کوه و کر در آتش و آب ۲۱

وز آزمایش کمتر نمونه دیدند
ز حبس و بند تو کانون و فرغر آتش و آب ۲۲

به عرق پاک خلیلی به عرض سهم کلیم
از آن رکاب تو سهم افکند بر آتش و آب ۲۳

پل سلامت و امن است پشت مرکب تو
برو چه باک تر اگر شوی در آتش و آب ۲۴

همیشه تا که ز خصمی به فعل بد نازد
به داوری نشود سوی داور آتش و آب ۲۵

بقات خواهم چندان که دارد آهن و سنگ
نهفته در دل کاواک و در بر آتش و آب ۲۶

به جشنهای چنین و بعیدهای چنان
کشیده طبع تو از جام و ساغر آتش و آب ۲۷