هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سعدی، عشق و محبت به معشوق را توصیف می‌کند. شاعر بیان می‌کند که معشوق او بی‌نظیر است و دیگران در مقایسه با او هیچ ارزشی ندارند. او از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق او به معشوق آنقدر عمیق است که حتی خواب از چشمش رفته است. شاعر همچنین از زیبایی سخن و بیان معشوق تعریف می‌کند و آن را بی‌نظیر می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل داشته باشد.

غزل ۲۲۹ - پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

پیش رویت دگران صورت بر دیوارند
نه چنین صورت و معنی که تو داری دارند ۱

تا گل روی تو دیدم همه گل‌ها خارند
تا تو را یار گرفتم همه خلق اغیارند ۲

آن که گویند به عمری شب قدری باشد
مگر آنست که با دوست به پایان آرند ۳

دامن دولت جاوید و گریبان امید
حیف باشد که بگیرند و دگر بگذارند ۴

نه من از دست نگارین تو مجروحم و بس
که به شمشیر غمت کشته چو من بسیارند ۵

عجب از چشم تو دارم که شبانش تا روز
خواب می‌گیرد و شهری ز غمت بیدارند ۶

بوالعجب واقعه‌ای باشد و مشکل دردی
که نه پوشیده توان داشت نه گفتن یارند ۷

یعلم الله که خیالی ز تنم بیش نماند
بلکه آن نیز خیالیست که می‌پندارند ۸

سعدی اندازه ندارد که چه شیرین سخنی
باغ طبعت همه مرغان شکرگفتارند ۹

تا به بستان ضمیرت گل معنی بشکفت
بلبلان از تو فرومانده چو بوتیمارند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۹۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۸ - کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند
گوهر بعدی:غزل ۲۳۰ - شاید این طلعت میمون که به فالش دارند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.