غزل ۲۵۱ - اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند
که جور قاعده باشد که بر غلام کنند ۱

هزار زخم پیاپی گر اتفاق افتد
ز دست دوست نشاید که انتقام کنند ۲

به تیغ اگر بزنی بی‌دریغ و برگردی
چو روی باز کنی بازت احترام کنند ۳

مرا کمند میفکن که خود گرفتارم
لویشه بر سر اسبان بدلگام کنند ۴

چو مرغ خانه به سنگم بزن که بازآیم
نه وحشیم که مرا پای بند دام کنند ۵

یکی به گوشه چشم التفات کن ما را
که پادشاهان گه گه نظر به عام کنند ۶

که گفت در رخ زیبا حلال نیست نظر
حلال نیست که بر دوستان حرام کنند ۷

ز من بپرس که فتوی دهم به مذهب عشق
نظر به روی تو شاید که بر دوام کنند ۸

دهان غنچه بدرد نسیم باد صبا
لبان لعل تو وقتی که ابتسام کنند ۹

غریب مشرق و مغرب به آشنایی تو
غریب نیست که در شهر ما مقام کنند ۱۰

من از تو روی نپیچم که شرط عشق آن است
که روی در غرض و پشت بر ملام کنند ۱۱

به جان مضایقه با دوستان مکن سعدی
که دوستی نبود هر چه ناتمام کنند ۱۲