غزل ۲۵۴ - اخترانی که به شب در نظر ما آیند

اخترانی که به شب در نظر ما آیند
پیش خورشید محال است که پیدا آیند ۱

همچنین پیش وجودت همه خوبان عدمند
گر چه در چشم خلایق همه زیبا آیند ۲

مردم از قاتل عمدا بگریزند به جان
پاکبازان بر شمشیر تو عمدا آیند ۳

تا ملامت نکنی طایفه رندان را
که جمال تو ببینند و به غوغا آیند ۴

یعلم الله که گر آیی به تماشا روزی
مردمان از در و بامت به تماشا آیند ۵

دلق و سجاده ناموس به میخانه فرست
تا مریدان تو در رقص و تمنا آیند ۶

از سر صوفی سالوس دوتایی برکش
کاندر این ره ادب آن است که یکتا آیند ۷

می‌ندانم خطر دوزخ و سودای بهشت
هر کجا خیمه زنی اهل دل آنجا آیند ۸

آه سعدی جگر گوشه نشینان خون کرد
خرم آن روز که از خانه به صحرا آیند ۹