شمارهٔ ۳۱ - در مدح سیّد صادق طباطبایی فرماید

خوبان جهان از چو جهان مهر وفا نیست
این سلسله را پیشه به جز جور و جفا نیست ۱

آغاز فنا بود، جهان را و چو آغاز
انجام مر این غمکده را غیر فنا نیست ۲

از زهد فروشان بگریزند که دیدیم
این سلسله را دوستی و مهر و وفا نیست ۳

تا خرقه ی صوفی به می صاف نشویند
بی شبه ی آلایش تزویر و ریا نیست ۴

از خاک در میکده با همت رندان
آن فیض توان یافت که در آب بقا نیست ۵

آشفته اگر گویم، معذور بدارید
سودایی عشقم، دل شوریده به جا نیست ۶

در شهر یکی نیست که از دست غم تو
مانند منش پیرهن صبر قبا نیست ۷

لعل لب میگون تو پیمود به عشاق
زآن راح روان بخش که در میکده ها نیست ۸

نتوان رخ زیبای تو را شمس و قمر خواند
این همه خوبی و صفا نیست ۹

ای بنده خمش باش که در کار خدایی
جای سخن و دم زدن از چون و چرا نیست ۱۰

کردیم بسی تجربه با پنجه ی تقدیر
تدبیر به جز شیوه ی تسلیم و رضا نیست ۱۱

گر شهد به اعدا دهد و زهر به احباب
باشد ز ره حکمت و از روی خطا نیست ۱۲

سرمایه ی عیش ابد و دولت جاوید
ای خواجه به جز نیکی با خلق خدا نیست ۱۳

در مردمی و جود یکی در همه آفاق
چون زاده سلطان رسل خواجه ی ما نیست ۱۴

مولی العماء «صادق» کان در نظر او
ملک دو جهان را چو کنی خاک بها نیست ۱۵

غیر از علی و آل «محیط» به ره حق
کس بعد نبی راهبر و راهنما نیست ۱۶