هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و عاشقی سخن میگوید و از لحظات عاشقانه و بیداری در شب صحبت میکند. شاعر از خروس به عنوان نماد بیداری و از عشاق به عنوان کسانی که هنوز از عشق سیر نشدهاند یاد میکند. همچنین، از زیبایی یار و لحظات ناب عاشقانه سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت میشود.
غزل ۳۱۸
امشب مگر به وقت نمیخواند این خروس
عشاق بس نکرده هنوز از کنار و بوس
پستان یار در خم گیسوی تابدار
چون گوی عاج در خم چوگان آبنوس
یک شب که دوست فتنه خفتست زینهار
بیدار باش تا نرود عمر بر فسوس
تا نشنوی ز مسجد آدینه بانگ صبح
یا از در سرای اتابک غریو کوس
لب بر لبی چو چشم خروس ابلهی بود
برداشتن بگفته بیهوده خروس
عشاق بس نکرده هنوز از کنار و بوس
پستان یار در خم گیسوی تابدار
چون گوی عاج در خم چوگان آبنوس
یک شب که دوست فتنه خفتست زینهار
بیدار باش تا نرود عمر بر فسوس
تا نشنوی ز مسجد آدینه بانگ صبح
یا از در سرای اتابک غریو کوس
لب بر لبی چو چشم خروس ابلهی بود
برداشتن بگفته بیهوده خروس
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۳۳۷
این گوهر را بشنوید
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۷
گوهر بعدی:غزل ۳۱۹
نظرها و حاشیه ها
مهناز
۱۳۹۹/۵/۱۰ ۱۱:۱۵
لب بر لبی چو چشم خروس ابلهی بود. برداشتن به گفته بیهوده خروس .
مشبه و مشبه و به - وجه شبه - ادات تشبیه - و نوع تشبیه را به اعتبار طرفین در بیت بالا پیدا کنید
میشه لطفا کمکم کنید
