هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دردها و رنجهای خود میگوید و از نادیده گرفته شدن و قضاوت ناعادلانه دیگران شکایت دارد. او آرزوهای بیحد و حصر خود را بیان میکند و از نرسیدن به خواستههایش اظهار ناراحتی میکند. همچنین، شاعر به مستی و هشیاری اشاره میکند و از این که کسی او را از شر ناسزاها نجات نمیدهد، گلایه میکند.
رده سنی:
18+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به مستی و شراب ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۳۵ - وبال گشت گل باده بر پلاس مرا
وبال گشت گل باده بر پلاس مرا
که هر که دید بدی گفت در لباس مرا ۱
اساس قصر بهشتم چگونه راست شود
چو صرف میکده ها میشود اساس مرا ۲
همینقدر که نمک بر جراحتم نزنند
بود زمردم آسوده التماس مرا ۳
هوای همنفسم بود چون ستم دیدم
کنون زسایه ی خود میشود هراس مرا ۴
زمزرع فلکم خوشه یی نشد حاصل
چرا بسینه نباشد زغصه داس مرا ۵
شراب خورده و مستم، کجاست هشیاری
که در پناه خود آرد زشر ناس مرا ۶
مکن بعقل فغانی قیاس چاره ی من
چو در دلست تمنای بیقیاس مرا ۷
که هر که دید بدی گفت در لباس مرا ۱
اساس قصر بهشتم چگونه راست شود
چو صرف میکده ها میشود اساس مرا ۲
همینقدر که نمک بر جراحتم نزنند
بود زمردم آسوده التماس مرا ۳
هوای همنفسم بود چون ستم دیدم
کنون زسایه ی خود میشود هراس مرا ۴
زمزرع فلکم خوشه یی نشد حاصل
چرا بسینه نباشد زغصه داس مرا ۵
شراب خورده و مستم، کجاست هشیاری
که در پناه خود آرد زشر ناس مرا ۶
مکن بعقل فغانی قیاس چاره ی من
چو در دلست تمنای بیقیاس مرا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴ - بد نمیآید هلاک دوستان خوب مرا
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - گر بشمشیر جفا پاره کنی سینه ی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
