هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از مستی و شیفتگی خود به معشوق سخن می‌گوید. او از زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق مانند چشمان خواب‌آلود، لب‌های شیرین، و نور وجودش یاد می‌کند. شاعر همچنین از حالات عاشقانه و سودایی خود می‌گوید و تأکید می‌کند که عشق بین فقیر و غنی فرقی نمی‌گذارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۶۹ - گواه حال مستی بمکتب چشم پر خوابت

گواه حال مستی بمکتب چشم پر خوابت
فروغ مجلس می گشت نور طاق محرابت ۱

چه شیرینیست در نازت که در هر کوچه شیرینی
بدندان لب گزد هر دم ز شوق شکر نابت ۲

چنان مستم که شمع از شخص و شخص از سایه نشناسم
اگر ناگه دچار افتم شبی در گشت مهتابت ۳

مدامت وقت خوش باد ای حدیثت نقل هر مجلس
که روز از روز خوشتر می شود بادام و عنابت ۴

شرابت در سر و معشوق در بر خواب در دیده
خیالست اینکه می گویم که آید یاد احبابت ۵

چه درگیرد به این یکمشت خون سودای من با تو
که چون من مشتری بسیار دارد لعل سیرابت ۶

فغانی عشق صید لاغر و فربه نمی داند
به تیغ تیز گردن نه که خونریزست قصابت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸ - هرگز به ازین پسر نبودست
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - پیش تو ناز سروسهی جز نیاز چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.