شماره ۹۰ - از سرمه، نرگست همه رنگ حنا گرفت

از سرمه، نرگست همه رنگ حنا گرفت
در آب و گل کلاله شمیم صبا گرفت ۱

در خواب عاشق آمدی و پای نازکت
چندان بدیده سود که رنگ حنا گرفت ۲

بس نخل آرزو که زدم بر زمین دل
تا در دلم نهال وفای تو پا گرفت ۳

اول که باز شد در گنجینه ی دلم
آمد هوای عشق و برای تو جا گرفت ۴

کی بر کبوتر دل ما سر در آورد
بازت که صید کرد هما، تا هوا گرفت ۵

گردم ز آستان تو بردند عاشقان
این خاک بین که مرتبه ی توتیا گرفت ۶

دنبال کرد خیل غمت اهل درد را
من ناتوان تر از همه بودم مرا گرفت ۷

شبها فغانی از اثر عطر دامنت
با آه آتشین ره باد صبا گرفت ۸