غزل ۳۳۳ - خطا کردی به قول دشمنان گوش

خطا کردی به قول دشمنان گوش
که عهد دوستان کردی فراموش ۱

که گفت آن روی شهرآرای بنمای
دگربارش که بنمودی فراپوش ۲

دل سنگینت آگاهی ندارد
که من چون دیگ رویین می‌زنم جوش ۳

نمی‌بینم خلاص از دست فکرت
مگر کافتاده باشم مست و مدهوش ۴

به ظاهر پند مردم می‌نیوشم
نهانم عشق می‌گوید که منیوش ۵

مگر ساقی که بستانم ز دستش
مگر مطرب که بر قولش کنم گوش ۶

مرا جامی بده وین جامه بستان
مرا نقلی بنه وین خرقه بفروش ۷

نشستم تا برون آیی خرامان
تو بیرون آمدی من رفتم از هوش ۸

تو در عالم نمی‌گنجی ز خوبی
مرا هرگز کجا گنجی در آغوش ۹

خردمندان نصیحت می‌کنندم
که سعدی چون دهل بیهوده مخروش ۱۰

ولیکن تا به چوگان می‌زنندش
دهل هرگز نخواهد بود خاموش ۱۱