شماره ۱۲۹ - چمن شکفت و نسیمی ز هر گلی برخاست

چمن شکفت و نسیمی ز هر گلی برخاست
ز هر نهال گلی بانگ بلبلی برخاست ۱

نسیم صبح، دلاویز و مشگبیز آمد
مگر ز سلسله ی جعد کاکلی برخاست ۲

کشیدم از غم زلف تو در چمن آهی
چو پیش شاخ گلی جعد سنبلی برخاست ۳

تو آن رمیده غزالی که هر قدم زین راه
بجستجوی تو صاحب توکلی برخاست ۴

غلام همت آن عاشق سبک سیرم
که از سر دو جهان بی تأملی برخاست ۵

بهر چمن که فغانی رسید ناله کنان
ز بلبلان چمن شور و غلغلی برخاست ۶