شماره ۲۴۷ - بیا که ساقی ما بی نقاب جلوه نمود

بیا که ساقی ما بی نقاب جلوه نمود
ببین در آینه ی جام چهره ی مقصود ۱

سزد که پیر خرابات جرم ما بخشد
به آب چشم صراحی و سوز سینه ی عود ۲

ز هر دری که درآید همای دولت عشق
نشان بخت بلندست و طالع مسعود ۳

دلی که بی خبر از اصل جوهر نظرست
اگر در آینه ی جان کند نظاره چه سود ۴

تو آن گلی که جهانی درین چمن هر دم
نسیم لطف تو می آرد از عدم به وجود ۵

ازین شراب که لعلت بمی پرستان داد
بیکدو ساغر دیگر نهند سر بسجود ۶

خوش آنکه مست بخاک درت سپارم جان
نهاده در قدمت چهره ی غبارآلود ۷

ز خیل فتنه چو خیزد غزال مشکینی
شکار غمزه ی صید افگن تو خواهد بود ۸

فغانی از نظر یار همچو نرگس مست
شبی نرفت که بی ساغر طرب نغنود ۹