هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که در آن شاعر به می‌نوشی و عشق ورزیدن تشویق می‌کند و از رازداری و پنهان‌کاری در عشق سخن می‌گوید. او از می‌خانه، معشوقه، و عاشقان سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که رازهای عشق را نباید با بیگانگان در میان گذاشت.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۳۱۷ - چون بمیخانه رسیدی سخن دور گذار

چون بمیخانه رسیدی سخن دور گذار
دختر رز طلبیدی هوس حور گذار ۱

بیشتر از می و معشوقه به عاشق نرسید
قصه ی روضه دقیقست بجمهور گذار ۲

باز کن دیده ی بیدار در آیینه ی جام
نظر خلوتیان را به همان نور گذار ۳

بلبلانند حریفان قدح باده طلب
ساز چینی بطربخانه ی فغفور گذار ۴

هیچ عاقل نکند گوش بافسانه ی مست
از رخ راز مکش پرده و مستور گذار ۵

راز سربسته ی معشوق ز بیگانه مپرس
سر این مسأله با عاشق مهجور گذار ۶

سایه ی نخل کرم جوی که آنجاست ثمر
وادی ما عرفاتست ره طور گذار ۷

این نه حرفیست که آخر شود ای باده فروش
همچنینم بدر میکده مخمور گذار ۸

دل خرابست فغانی به خرابات گریز
باقی عمر در آن منزل معمور گذار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۶ - ما شسته ایم ز آینه ی دیده گرد غیر
گوهر بعدی:شماره ۳۱۸ - شب هجرم خوش آمد ناله و فریاد از آن خوشتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.