هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و طبیعتگراست که در آن شاعر از زیباییهای بهار و چمنزار سخن میگوید و از عاشقان و دلبران ماهسیما یاد میکند. توصیفهای شاعرانه از گلها، سبزهزار و جلوههای طبیعت، فضایی رمانتیک و احساسی ایجاد میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و استعارههای پیچیده، فهم آن را برای گروههای سنی پایین دشوار میکند.
شماره ۴۷۹ - بهارست ای سرشک دیده ی من رو بصحرا کن
بهارست ای سرشک دیده ی من رو بصحرا کن
برای لاله رویان برگ سبزی چند پیدا کن ۱
قبای نیلگون پوشیده چون سوی چمن آیی
نشین و سوسن آزاد را بند قبا واکن ۲
زهر جانب بود در جلوه یی شاخ گل نرگس
چه در حیرت فروماندی زمانی چشم بالا کن ۳
نظر دارند سوی عاشقان چشمان خونریزش
دلا درهای رحمت باز شد چیزی تمنا کن ۴
چو اوراق شکوفه در چمنها باد بگشاید
فغانی گفتگوی دلبران ماه سیما کن ۵
برای لاله رویان برگ سبزی چند پیدا کن ۱
قبای نیلگون پوشیده چون سوی چمن آیی
نشین و سوسن آزاد را بند قبا واکن ۲
زهر جانب بود در جلوه یی شاخ گل نرگس
چه در حیرت فروماندی زمانی چشم بالا کن ۳
نظر دارند سوی عاشقان چشمان خونریزش
دلا درهای رحمت باز شد چیزی تمنا کن ۴
چو اوراق شکوفه در چمنها باد بگشاید
فغانی گفتگوی دلبران ماه سیما کن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۸ - ریخت شکوفه و مرا گریه برای او همان
گوهر بعدی:شماره ۴۸۰ - مرو ای همنشین بیرون نگه در آتش من کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
