خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و طبیعتگراست که در آن شاعر از زیباییهای بهار و چمنزار سخن میگوید و از عاشقان و دلبران ماهسیما یاد میکند. توصیفهای شاعرانه از گلها، سبزهزار و جلوههای طبیعت، فضایی رمانتیک و احساسی ایجاد میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و استعارههای پیچیده، فهم آن را برای گروههای سنی پایین دشوار میکند.
شماره ۴۷۹ - بهارست ای سرشک دیده ی من رو بصحرا کن
بهارست ای سرشک دیده ی من رو بصحرا کن
برای لاله رویان برگ سبزی چند پیدا کن ۱
قبای نیلگون پوشیده چون سوی چمن آیی
نشین و سوسن آزاد را بند قبا واکن ۲
زهر جانب بود در جلوه یی شاخ گل نرگس
چه در حیرت فروماندی زمانی چشم بالا کن ۳
نظر دارند سوی عاشقان چشمان خونریزش
دلا درهای رحمت باز شد چیزی تمنا کن ۴
چو اوراق شکوفه در چمنها باد بگشاید
فغانی گفتگوی دلبران ماه سیما کن ۵
برای لاله رویان برگ سبزی چند پیدا کن ۱
قبای نیلگون پوشیده چون سوی چمن آیی
نشین و سوسن آزاد را بند قبا واکن ۲
زهر جانب بود در جلوه یی شاخ گل نرگس
چه در حیرت فروماندی زمانی چشم بالا کن ۳
نظر دارند سوی عاشقان چشمان خونریزش
دلا درهای رحمت باز شد چیزی تمنا کن ۴
چو اوراق شکوفه در چمنها باد بگشاید
فغانی گفتگوی دلبران ماه سیما کن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۸ - ریخت شکوفه و مرا گریه برای او همان
گوهر بعدی:شماره ۴۸۰ - مرو ای همنشین بیرون نگه در آتش من کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
