شماره ۸ - زهی دین پروری کاندر بنانت

زهی دین پروری کاندر بنانت
سپهر دولتست و اختر داد ۱

مسیر خامه ی گیتی پناهت
در انصاف تو بر خلق بگشاد ۲

ز بهر بندگی در پیش کلکت
زبان بسته است چون نی سرو آزاد ۳

سحرگه بخل را در خواب دیدم
که بر در گاه تو هر لحظه چون باد ۴

بخاک اندر همی غلطید و می گفت:
ز دست جود تو، فریاد، فریاد ۵

طبیعت را خرد دی گفت باوی
که خورشیدش بجز بر دیده ننهاد ۶

روا باشد که بر دست وزارت
ز تقصیر تو از درد آورد یاد ۷

نمی ترسی که دست انتقامش
طبایع را بر آرد بیخ و بنیاد ۸

نمی دانی که گر خواهد جهان را
بگیرد گوهر تکوین و ایجاد ۹

جوابش داد کای بر نه سپهرت
تقدم همچو واحد را بر اعداد ۱۰

مگر با درد دل بردند ازین پیش
ز جور دور گردون آدمی زاد ۱۱

چو رای صاحب عادل جهان را
بنور عدل روشن کرد و آباد ۱۲

برون کردند درد از دل و از آن پس
ستم بر درد می کردند و بیداد ۱۳

پناه و ملجاء عالم چو او بود
بیامد درد و اندر پایش افتاد ۱۴

سپهر آن درد برپیچید اکنون
که صد چندان نصیب دشمنت باد ۱۵