هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، حالات عشق و شیفتگی را توصیف می‌کند. شاعر از عناصری مانند زلف، لب لعل، شعله، برق، و دیگر نمادهای عرفانی و عاشقانه برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارند.

شماره ۱۶ - باز بی دین و دلم کرد شبی و سحری

باز بی دین و دلم کرد شبی و سحری
از خم زلف فروغ رخ زرین کمری

بی محابا بسر زلف بلائی، ستمی
بی تکلف بلب لعل، قضائی، قدری

شعله ای، برقی، تا بی، شرری، تیغ زنی
آتشی، آبی، روحی، خردی؛ تاجوری

پرتوی، نوری، حوری، قمری، خورشیدی
شاهدی، شوخی، شنگی، شغبی خوش سیری

ساحری، تندی، جادو فکنی، خیره کشی
فتنه ای، مستی، لشکر شکنی، عشوه گری

حاصل صیت امامی ز حصول غم تست
بی دلی، شیفته ای، سوخته ای، بی سپری
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵ - بربود دلم، در چمنی، سرو روانی
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - تو که خود مونس روان بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.