غزل ۴۲۹ - تو مپندار کز این در به ملامت بروم

تو مپندار کز این در به ملامت بروم
دلم اینجاست بده تا به سلامت بروم ۱

ترک سر گفتم از آن پیش که بنهادم پای
نه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم ۲

من هوادار قدیمم بدهم جان عزیز
نو ارادت نه که از پیش غرامت بروم ۳

گر رسد از تو به گوشم که بمیر ای سعدی
تا لب گور به اعزاز و کرامت بروم ۴

ور بدانم به در مرگ که حشرم با توست
از لحد رقص کنان تا به قیامت بروم ۵