غزل ۴۳۸ - ما دل دوستان به جان بخریم

ما دل دوستان به جان بخریم
ور جهان دشمن است غم نخوریم ۱

گر به شمشیر می‌زند معشوق
گو بزن جان من که ما سپریم ۲

آن که صبر از جمال او نبود
به ضرورت جفای او ببریم ۳

گر به خشم است و گر به عین رضا
نگهی باز کن که منتظریم ۴

یک نظر بر جمال طلعت دوست
گر به جان می‌دهند تا بخریم ۵

گر تو گویی خلاف عقل است این
عاقلان دیگرند و ما دگریم ۶

باش تا خون ما همی‌ریزد
ما در آن دست و قبضه می‌نگریم ۷

گر برانند و گر ببخشایند
ما بر این در گدای یک نظریم ۸

دوست چندان که می‌کشد ما را
ما به فضل خدای زنده‌تریم ۹

سعدیا زهر قاتل از دستش
گو بیاور که چون شکر بخوریم ۱۰

ای نسیم صبا ز روضه انس
برگذر پیش از آن که درگذریم ۱۱

تو خداوندگار با کرمی
گر چه ما بندگان بی هنریم ۱۲