هوش مصنوعی: شاعر در این متن از دوری از دوستان و یارانش ابراز ناراحتی می‌کند و تنهایی و رنج خود را با تصاویر زیبایی مانند بلبل در قفس توصیف می‌کند. او از بی‌وفایی و خیانت اطرافیان شکایت دارد و بیان می‌کند که در پایان کار، وفاداری و صداقت کم‌یاب است. شاعر همچنین از ناامیدی و رنج‌های زندگی سخن می‌گوید و بر لزوم تحمل سختی‌ها برای رسیدن به دوستی و عشق تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج‌های زندگی ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین و نامناسب باشد.

غزل ۴۵۲ - فراق دوستانش باد و یاران

فراق دوستانش باد و یاران
که ما را دور کرد از دوستداران ۱

دلم در بند تنهایی بفرسود
چو بلبل در قفس روز بهاران ۲

هلاک ما چنان مهمل گرفتند
که قتل مور در پای سواران ۳

به خیل هر که می‌آیم به زنهار
نمی‌بینم به جز زنهارخواران ۴

ندانستم که در پایان صحبت
چنین باشد وفای حق گزاران ۵

به گنج شایگان افتاده بودم
ندانستم که بر گنجند ماران ۶

دلا گر دوستی داری به ناچار
بباید بردنت جور هزاران ۷

خلاف شرط یاران است سعدی
که برگردند روز تیرباران ۸

چه خوش باشد سری در پای یاری
به اخلاص و ارادت جان سپاران ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۶۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۱ - دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاران
گوهر بعدی:غزل ۴۵۳ - سخت به ذوق می‌دهد باد ز بوستان نشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.