هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سعدی، زیبایی چشم معشوق و تأثیر جادویی آن را توصیف می‌کند. شاعر از چشم‌های معشوق به عنوان نماد جذابیت و افسون یاد می‌کند و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌دارد. همچنین، شاعر از زیبایی‌های دیگر معشوق مانند دهان، گردن و ابرو نیز سخن می‌گوید و مقایسه‌هایی با زیبایی‌های طبیعت انجام می‌دهد.
رده سنی: 15+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساساتی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

غزل ۴۷۸ - ای چشم تو دلفریب و جادو

ای چشم تو دلفریب و جادو
در چشم تو خیره چشم آهو ۱

در چشم منی و غایب از چشم
زآن چشم همی‌کنم به هر سو ۲

صد چشمه ز چشم من گشاید
چون چشم برافکنم بر آن رو ۳

چشمم بستی به زلف دلبند
هوشم بردی به چشم جادو ۴

هر شب چو چراغ چشم دارم
تا چشم من و چراغ من کو ۵

این چشم و دهان و گردن و گوش
چشمت مرساد و دست و بازو ۶

مه گر چه به چشم خلق زیباست
تو خوبتری به چشم و ابرو ۷

با این همه چشم زنگی شب
چشم سیه تو راست هندو ۸

سعدی به دو چشم تو که دارد
چشمی و هزار دانه لولو ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۲۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۷۷ - چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این
گوهر بعدی:غزل ۴۷۹ - من از دست کمانداران ابرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.