غزل ۴۹۲ - ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته

ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته
رخساره زمین چو تو خالی نیافته ۱

تابنده‌تر ز روی تو ماهی ندیده چرخ
خوشتر ز ابروی تو هلالی نیافته ۲

بر دور عارض تو نظر کرده آفتاب
خود را لطافتی و جمالی نیافته ۳

چرخ مشعبد از رخ تو دلفریبتر
در زیر هفت پرده خیالی نیافته ۴

خود را به زیر چنگل شاهین عشق تو
عنقای صبر من پر و بالی نیافته ۵

تا کی ز درد عشق تو نالد روان من
روزی به لطف از تو مثالی نیافته ۶

افتاده در زبان خلایق حدیث من
با تو به یک حدیث مجالی نیافته ۷

زایل شود هر آن چه به کلی کمال یافت
عمرم زوال یافت کمالی نیافته ۸

گلبرگ عیش من به چه امید بشکفد
از بوستان وصل شمالی نیافته ۹

سعدی هزار جامه به روزی قبا کند
یک مهربانی از تو به سالی نیافته ۱۰