غزل ۵۰۷ - گرم راحت رسانی ور گزایی

گرم راحت رسانی ور گزایی
محبت بر محبت می‌فزایی ۱

به شمشیر از تو بیگانه نگردم
که هست از دیرگه باز آشنایی ۲

همه مرغان خلاص از بند خواهند
من از قیدت نمی‌خواهم رهایی ۳

عقوبت هرچ از آن دشوارتر نیست
بر آنم صبر هست الا جدایی ۴

اگر بیگانگان تشریف بخشند
هنوز از دوستان خوشتر گدایی ۵

منم جانا و جانی بر لب از شوق
بده گر بوسه‌ای داری بهایی ۶

کسانی عیب ما بینند و گویند
که روحانی ندانند از هوایی ۷

جمیع پارسایان گو بدانند
که سعدی توبه کرد از پارسایی ۸

چنان از خمر و زمر و نای و ناقوس
نمی‌ترسم که از زهد ریایی ۹