هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از شب و روزگار خود میگوید و از خداوند میخواهد که شب وصال را کوتاه و صبح فراق را نیاورد تا رنج جدایی را احساس نکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۲۳۸ - آن شب که زبختم گرهی بگشاید
آن شب که زبختم گرهی بگشاید
شب بین که چه کوتاه قبا می آید ۱
یا رب تو به شب وصل سحرگه منمای
تا صبح فراق شب مرا ننماید ۲
شب بین که چه کوتاه قبا می آید ۱
یا رب تو به شب وصل سحرگه منمای
تا صبح فراق شب مرا ننماید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۷ - ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر
گوهر بعدی:شماره ۲۳۹ - من در غم تو مُردم و تو بی غم از این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
