هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سعدی، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر معشوق را به موجوداتی مانند سرو، ماه، پری، ملک و نقاش تشبیه می‌کند و از تأثیر عمیق او بر دل و جان خود سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از معشوق می‌خواهد که خود را از دیگران پنهان نکند و زیبایی‌اش را به نمایش بگذارد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۵۵۳ - سرو بستانی تو یا مه یا پری

سرو بستانی تو یا مه یا پری
یا ملک یا دفتر صورتگری ۱

رفتنی داری و سحری می‌کنی
کاندر آن عاجز بماند سامری ۲

هر که یک بارش گذشتی در نظر
در دلش صد بار دیگر بگذری ۳

می‌روی و اندر پیت دل می‌رود
باز می‌آیی و جان می‌پروری ۴

گر تو شاهد با میان آیی چو شمع
مبلغی پروانه‌ها گرد آوری ۵

چند خواهی روی پنهان داشتن
پرده می‌پوشی و بر ما می‌دری ۶

روزی آخر در میان مردم آی
تا ببیند هر که می‌بیند پری ۷

آفتاب از منظر افتد در رواق
چون تو را بیند بدین خوش منظری ۸

جان و خاطر با تو دارم روز و شب
نقش بر دل نام بر انگشتری ۹

سعدی از گرمی بخواهد سوختن
بس که تو شیرینی از حد می‌بری ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۸۶۰
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۵۲ - روی گشاده ای صنم طاقت خلق می‌بری
گوهر بعدی:غزل ۵۵۴ - کس درنیامده‌ست بدین خوبی از دری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.