شماره ۳۹ - به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست

به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست
چرا که هیچ دلی بی غم تو خرّم نیست ۱

از آن به کعبهٔ وصل تو ره ندارد جان
که غیر در حرم خاص دوست محرم نیست ۲

اساس عهد و وفا با تو محکم است مرا
ولی چه سود که بنیاد عمر محکم نیست ۳

دلم ز بادهٔ شوقت فتاده مست و خراب
به عالمی ست که هیچش خبر ز عالم نیست ۴

کجاست غالیه مویی که چون بنفشه ز شرم
به دور زلف تو آشفته حال و در هم نیست ۵

چو لاله داغ منه بر دل خیالی بیش
کز این متاع ز سوز غم تواش کم نیست ۶