شماره ۶۷ - سرو تا بندهٔ بالای تو شد آزاد است

سرو تا بندهٔ بالای تو شد آزاد است
هر نفس کآن نه به یادِ تو برآید باد است ۱

لطف فرمای و بده دادِ اسیران امروز
که تو را لطف خدا منصب شاهی داد است ۲

غمزه چشم ستم آموز تو را شاگرد است
در فن فتنه، ولی در فن خود استاد است ۳

ناله و آهِ مرا مرتبه بالاست ولی
زین میان سیل سرشک است که پیش افتاد است ۴

گفتمش یاد کن از عهد فرامش شدگان
گفت خوش باش خیالی که مرا این یاد است ۵