هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به مفاهیمی مانند عشق، رنج، فداکاری و جدایی از خود در راه رسیدن به حقیقت میپردازد. با اشاره به داستانهای نمادینی مانند ابلیس، حلاج، شمع و پروانه، موسی و طور، شاعر از تجربههای روحانی و عاشقانه سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و نمادین ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۸۸ - سرکشید از کبر ابلیس و چنین مهجور شد
سرکشید از کبر ابلیس و چنین مهجور شد
دعوی حلاج بر حق بود از آن منصور شد ۱
شد شمع از سوختن این فنر بس پروانه را
کاو به هر جمعیّتی در عاشقی مشهور شد ۲
شام رمزی گفت از مویش چنین تاریک شد
صبح چون دم زد ز رویش عالمی پرنور شد ۳
خواست موسی کز تجلاّی رخش از خود رود
طور قسمت بین که این دولت نصیب طور شد ۴
تا قضا از محنت شام فراقش یاد داد
عاشقان را روزگار ماتم خود سور شد ۵
در میان ما و جانان جز خیالی پرده نیست
عاقبت آن نیز هم از پیش خواهد دور شد ۶
دعوی حلاج بر حق بود از آن منصور شد ۱
شد شمع از سوختن این فنر بس پروانه را
کاو به هر جمعیّتی در عاشقی مشهور شد ۲
شام رمزی گفت از مویش چنین تاریک شد
صبح چون دم زد ز رویش عالمی پرنور شد ۳
خواست موسی کز تجلاّی رخش از خود رود
طور قسمت بین که این دولت نصیب طور شد ۴
تا قضا از محنت شام فراقش یاد داد
عاشقان را روزگار ماتم خود سور شد ۵
در میان ما و جانان جز خیالی پرده نیست
عاقبت آن نیز هم از پیش خواهد دور شد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۷ - سرشک تا به کی از چشم آن و این افتد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۹ - سرو هرگز در چمن کاری چنین زیبا نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.