غزل ۶۲۸ - تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی

تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی
تا کی دوم از شور تو دیوانه به هر کوی ۱

صد نعره همی‌آیدم از هر بن مویی
خود در دل سنگین تو نگرفت سر موی ۲

بر یاد بناگوش تو بر باد دهم جان
تا باد مگر پیش تو بر خاک نهد روی ۳

سرگشته چو چوگانم و در پای سمندت
می‌افتم و می‌گردم چون گوی به پهلوی ۴

خود کشته ابروی توام من به حقیقت
گر کشتنیم بازبفرمای به ابروی ۵

آنان که به گیسو دل عشاق ربودند
از دست تو در پای فتادند چو گیسوی ۶

تا عشق سرآشوب تو همزانوی ما شد
سر بر نگرفتم به وفای تو ز زانوی ۷

بیرون نشود عشق توام تا ابد از دل
کاندر ازلم حرز تو بستند به بازوی ۸

عشق از دل سعدی به ملامت بتوان برد
گر رنگ توان برد به آب از رخ هندوی ۹