شماره ۷۴ - نوبهار است و عروس گل کشید از رخ نقاب

نوبهار است و عروس گل کشید از رخ نقاب
رخت عیش از کاخ اندر باغ آور با شتاب ۱

عندلیب از شاخ گلبانگ صبوحی می زند
یعنی از غفلت برون آیید از مستان خواب ۲

من غزل خوان تو بلبل نغمه سنج از گل به باغ
چنگ مطرب در رباب و جام ساقی پرشراب ۳

شاهد گلزار بی پرده است می ده ساقیا
تا مگر پرده نشین من درآید بی حجاب ۴

شاخ طوبی در بر بالای رعنای تو خم
آب کوثر پیش لعل می پرست تو سراب ۵

با مدادی عنبرین نقاش شیرین کار صنع
زد رقم بر آن گل رخسار خط انتخاب ۶

تیر اگر بارد زدیدار بتان دیده مدوز
تیغ اگر آید ز میدان نکویان رخ متاب ۷

تا نگریم من نخندد غنچه ی آن لعل لب
آری آری خنده ی گل باشد از اشک سحاب ۸

نیست حایل نه حجابش پیش چشم حق شناش
هر که چون آشفته بیند روی شاهد بی نقاب ۹

ز ما تو بی سبب ای آفتاب روی متاب
که هست ماه رخت شمع محفل اصحاب ۱۰

ز بیم نرگس فتان توست پرده نشین
نه اینکه فتنه ی آخر زمان بود در خواب ۱۱

حدیث شوق تو را می نگاشت نیست عجب
اگر بجای مداد از قلم چکد خوناب ۱۲